VISITAMOS O CENTRO DE DÍA DE VALGA

    O alumnado de 6º curso visitou o Centro de Día de Valga e comprtiu experiencias cos usuarios, ademais de facerlles pasar un bo rato representando monólogos de "Platero y yo" e o baile "Limbo¨.

  O Faro de Vigo de hoxe recolle esta actividade.

Los niños del Ullán ya saben qué siente una persona con reducida movilidad

10.04.2015

  Los niños del Ullán ya saben qué siente una persona de avanzada edad que tiene que subirse a una silla de ruedas. De igual modo entienden las dificultades que debe atravesar un ciudadano con problemas de visión o sordera. Saben entender un poco mejor a sus abuelos, y todo gracias a iniciativas como la llevada a cabo ayer en el centro de día de Valga, por el que a lo largo del año pasan puntualmente estudiantes de este municipio, de Pontecesures y de  Catoira dispuestos a compartir experiencias con los usuarios. Se suben a las sillas de ruedas, se vendan los ojos, tratan de atarse los cordones del zapato con unos guantes que reducen la sensibilidad de los dedos... En definitiva, que participan en actividades con las que experimentan lo mismo que los vecinos de más edad, y esto ayuda tanto a unos como a otros, que como se vio ayer se divierten juntos.

VISITA AOS MUIÑOS DE VENTO

  Este venres, o alumnado de 6º curso realizou unha camiñata ata os "Muiños de vento" que hai en Catoira, desde onde se pode apreciar una fermosa panorámica da desembocadura do Ulla e da lagoa de "Pedras Miudas".

  Estos muiños utilizaban o vento coma forza motriz para levar a cabo a moenda en epocas do ano nas que os muiños de regato apenas podían traballar debido a pouca auga que levaban.

 É Catoira un lugar no que podemos atopar os tres tipos de muiños: de auga, de vento e de maré.

  Lémbrome dunha adiviña inventada que ten que ver cos muiños de Catoira:

  "Hainos de mar, hainos de río e hainos de vento;
  traballando todos para o noso alimento".

REFRÁNS DO MES DE MARZO

A horta de marzo, ca cesta no brazo.

Cando hai auga e sol en marzo, aparella as cubas e o mazo.

Cando marzo vén quente, trae o demo no dente.

 Cando trone en marzo, apreta os arcos.

Chuvia en marzo nin o mexo dun rato.

En abril, espigas mil;
 en marzo, espigarzo;
en san Xoán, a fouce ó pan;
maio me molla; maio me enxuga
 e maio me dá unha sacudidura,
antes de fame que de fartura.

Marzo pardo, señal de bo ano.

Pascoa en marzo, moita fame e moita mortaxe.

A paxariña que é de boa casta
trae a súa roladiña prá Pascoa.

Lázaro mollado, Páscoas enxoitas, ano de froitas.

 Pascoas enxoitas, nin poucas, nin moitas.

A NOSA RECOMENDACIÓN LECTORA

 

   Nesta ocasión, o libro que nos recomendan Noa e Gabriela é o "Diario de Ana Frank", en formato de banda deseñada.

  "Este libro é moi recomendable porque, se che gusta a Historia, vaiche encantar. Cando les o primeiro capítulo engánchaste porque conta a historia de Ana e a súa familia, que eran de orixe xudea, e deciden deixar Alemaña e ir vivir a Amsterdam para escapar da persecución dos nazis.

   Durante máis de dous anos viviron agochados nunha vivenda enriba dunha fábrica, ata que foron descubertos e trasladados a un campo de concentración.

  Cando os aliados gañaron a guerra, liberaron aos presos dos campos de exterminio.

  O único supervivente da familia foi o pai.

   Pouco antes de ter que escapar dos nazis, Ana recibe un diario coma regalo de aniversario. Nel escribe o que lle ocorre durante todo ese tempo no que vive oculta.
   
   Foi o seu pai quen o recuperou e publicou no ano 1947".


   Ana Frank escribiu:

  "O Sol brilla, o ceo vese dunha cor azul intensa, hai unha agradable brisa e eu teño enormes desexos de conversar, desexos de libertade, desexos de estar cos meus amigos, desexos de estar soa. Desexos de ....chorar!

OS NOSOS EXPERIMENTOS COA ELECTRICIDADE 

E O MAGNETISMO

FELICIDADES, PAPÁ!!!

   Imos agasallar aos nosos pais con este pequeno detalle.

   Agardamos que lles guste.

A REAL CASA DA MOEDA CUMPRE 400 ANOS

 

   Hoxe, luns, 2 de febreiro de 2015,conmemórase o cuarto centenario da súa creación en Madrid, en 1615, durante o reinado de Felipe III.

  A súa primeira ubicación foi na rúa Segovia, onde permaneceu durante máis de douscentos anos.

  A época do seu maior esplendor coincide co reinado de Carlos III.

  En 1861 trasládase a un edificio da Praza de Colón que foi inaugurado pola raíña Isabel II, compartindo estas instalacións coa "Fábrica de sellos".

   Pero sería en 1893, durante a rexencia de María Cristina, cando ambas as dúas institucións se fusionan dando lugar á "Fabrica Nacional de Moneda y Timbre"(FNMT).

  En 1964 inugúrase unha nova sé na rúa Doutor Esquerdo nº36, tamén en Madrid.

  Na actualidade a Fabrica mantén dúas factorías , en Madrid e Burgos.

  A FNMT- RCM é unha Entidade Pública Empresarial dependente da Subsecretaría de Economía e Facenda do Ministerio de Economía e Facenda, adicada á fabricación de moedas, billetes, papel moeda, timbres, documentos oficiais,  tarxetas intelixentes e distintos tipos de certificados.